MEDYCYNA

"Niech mi więc będzie wolno opisać przebieg wypadków w taki sposób, w
jaki z
biegiem lat ukształtował się we mnie jako owoc źródłowych studiów i
znalazł
odbicie w wielu próbach nadania mu formy literackiej oraz
interpretacji".
Wymieniona w temacie książka powstała z zapisków dziadka autora, dr H. St.

Hartmanna, chirurga, który miast praktykowac swój zawód, wybrał jego
stronę
teoretyczną i całe swe życie (z niewielkimi przerwami) poświęcił
studiowaniu
historii medycyny, w tym chirurgii szczególnie. W czasie swych podróży po
całym świecie zawierał wiele znajomości w lekarskim światku i był
świadkiem
przełomowych odkryć. Spotykał się zarówno ze znanymi ówcześnie
wirtuozami
skalpela, jak i ludźmi, którzy dopiero w jakiś czas później zdobyli
uznanie,
a w czasach, gdy spotykał ich narrator, klepali biedę i byli nikomu
nieznanymi
"łapiduchami" mającymi swoje idee fix.
Książka ma charakter troszkę zbeletryzowanych pamiętników, a jej
charakter
najlepiej IMO opisuje podana na początku postu cytata. Autor skupia się na
dwóch krokach milowych chirurgii: narkozie oraz aseptyce. Pierwszy pozwala
pokonać ból, do tej pory zawsze towarzyszący operacjom, drugi zmniejsza
drastycznie tzw. śmiertelność z ran i pozwala wkroczyć operatorom w głąb

jamy brzusznej - chociażby.
Historia odkryć opisana jest z polotem. Wraz z narratorem znajdujemy się w
centrum wydarzeń. Poznajemy ludzką zawiść, głupotę i
krótkowzroczność, które
wstrzymują badania, bądź stoją na drodze do wprowadzenia nowych metod na
sale operacyjne świata. Obserwujemy walkę o sławę, pieniądze, zaszczyty,
toczoną przez narcystycznych naukowców za nic mających dobro ludzkości.
Przeżywamy osobiste tragedie Hartmanna tracącego bliskich i mimo całej
posiadanej przez niego wiedzy - bezsilnego. Wyłapujemy polonika, np., że
jedną z pierwszych operacji żołądka przeprowadzono na chłopcu
pochodzącycm z
wsi Grunwalde w Prusach Wschodnich ;)
Podsumowując - książka warta przeczytania. Nie nużąc dostarcza
wiadomości i
pięknie pokazuje, że to co dla nas jest oczywiste, wcale takie nie było
jeszcze 100 lat temu. Uświadamia nam, że proste dla nas rzeczy rodziły się

niekiedy w bólach przez długie lata. I jeszcze jedno - krwawa, bo taka była

chirurgia w XIX wieku, więc jeśli mdlejesz przy zaciętym palcu - nie
czytaj.
--
pozdrawiam
Bazyl [ baz...@go2.pl ]
FAQ prk: http://republika.pl/pl_rec_ksiazki/faq.htm

"Bazyl" <bazyl3[nospam]@go2.pl> wrote in message
<;...
czytaj.

Polecam też stulecie Detektywów i Triumf Detektywów - równie pasjonujące
Bastard/Bloodwritten
http://bloodwritten.metal.pl