MEDYCYNA

Witam Grupowiczów.
Mam następujący problem - otóż zastanawiam się nad operacją plastyczną
nosa.
Od razu oświadczam że nie jest to wyraz jakiegoś snobizmu czy tym podobnych

rzeczy ale autentycznie mam bardzo ( obiektywnie rzecz biorąc ) nietypowy
profil który nijak ma się do mojej twarzy. Z myślą o tym zabiegu noszę
się
od dłuższego czasu (ok. 2 lata ). Jestem świadomy ( teoretycznie of coz )
fizycznego wpływu na zmianę mego wyglądu ( nos nadaje wyraz całej twarzy w

sumie ) ale co z psyche? Wiem że operacje tego kalibru poprzedzane są
rozmową z psychologiem i przeprowadzane u osob zrównoważonych psychicznie.
Czego się boje? Nie wiem jak zareagują koledzy ( chociaż gdy są kumplami
więc nie powinno być problemów :) ) znajomi, sąsiedzi czy choćby moja
80letnia babcia z głębokiej prowincji dla której współczesna technika
zatrzymała się na tv z pilotem?
Wiem że osoba poddająca się takiemu zabiegowi nie powinna myśleć w ten
sposób że taka zmiana fizys rozwiąże jej wszystkie problemy życiowe. Tu
też
jest też problem bo nie mam panny i mierzi mnie to jak widzę kolesi, którym

raczej daleko do mnie pod względem - nie chwaląc się  - intelektualnym
a na
pewno emocjonalnym , z pannami. Już widzę jak piszecie że te panny to też
pewnie jakieś dresiary mentalne - w większości mielibyście rację ale znam

też wyjątki. Tak więc liczę na to że po operacji stanę się bardziej
atrakcyjniejszy....ale co jak się przeliczę???? Oczywiście nie twierdzę
że
wygląd zewnętrzny jest najważniejszy ale uważam że pewne minimum urody
posiadać należy a poza tym ładniejszym żyje się łatwiej:))
Poza tym świadomość mojej  "ułomności" ogranicza mnie w
pewny  sposób:
unikam kontaktu z nowymi i nieznanymi ludżmi - dla mnie podejść do
dziewczyny i zagadać : jaka dzisiaj ładna pogoda - to mur nie do
przeskoczenia. Po prostu czuję się nieatrakcyjny i każda znajomość -
szczególnie z płcią piękną podsumowuje myślą - ciekawe co sądzi o moim

nosie?? dlatego na dyskotekach nie bywam.  Po prostu czuję się
nieatrakcyjny
i mam obniżoną samoocenę....
Czy ktoś z Was ma znajomych co mieli podobny problem?
Jak sądzicie co robić? Wiem że to jest bardzo osobista decyzja i to w
dodatku na całe życie....Boję się tego że zakładająć poddam się
zabiegowi,
spotkam panne, powiem jej o operacji a ona się spłoszy....ehh ja mam to
życie popieprzone
Jeśli ktoś z Grupowiczów ma linki z wrażeniami osób które poddały się
takiemu zabiegowi byłbym bardzo wdzięczny....
Proszę o pomoc i  z góry dziękuję za posty z opiniami
pozdrawiam
KocurO
-
koc...@tenbit.pl

Witam
plastyczną
nosa.

Ja mam troche inny problem z nosem - dosc mocne skrzywienie przegrody
nosowej (po malym wypadku) powoduje, ze mam lekko krzywy nos i prawie nie
czuje zapachow i glosno sapie zamiast normalnie, cicho oddychac. Dosc dlugo
przymierzalem sie do operacji tej przegrody i mialem obiekcje troche podobne
do Twoich. Podobne, bo w moim wypadku ksztalt nosa praktycznie sie nie
zmieni (moze sie wyprostowac, ale skrzywienie jest nieznaczne i trudno
zauwazalne). W mojej klasie byl gosc, ktory mial taki sam problem jak ja.
Zdecydowal sie na operacje, przesiedzial 2 tygodnie w szpitalu, nacierpial
sie troche, ale teraz jest caly w skowronkach. Zapytany, czy wiedzac jak
wyglada taka operacja (niektorym moze sie nie podobac :)  zdecydowalby
sie
na nia, odpowiedzial, ze nie wahalby sie ani chwili. Tak wiec, zamierzam
niedlugo tez sie wybrac.  :)
Moje zdanie jest takie: jesli wada nosa sprawia Ci problemy i powoduje
jakies niemile sytuacje, tudziez wpedza w kompleksy, po prostu ja usun.
Inteligentni zrozumieja, a reszte pal diabli.  :)  A pannie nie
musisz zaraz
na pierwszej randce sie chwalic...
Powodzenia, niezaleznie od tego, jaka decyzje podejmiesz !
Wiedziminek

Kocur napisał(a) w wiadomości: <3b7c1df...@news.vogel.pl>...
plastyczną

nosa.
<cut>

Hm, nie wiedzialem...

Nie wiem dlaczego przejmujesz sie kolegami i znajomymi. Przeciez robisz to
dla siebie, dla wlasnego lepszego samopoczucia, czyz nie?
Chyba masz niska samoocene...
<cut>

Prosze nie obrazac dresiar :)To fajne dziewczyny, ktore ciezko pracuja
na chleb.

Wiec lepiej nie obiecuj sobie za wiele, bo sie mozesz sparzyc...

Tak jak napisalem wyzej: to musi byc Twoja decyzja, jak najbardziej
przemyslana.
I nie przejmuj sie tym co powiedza znajomi, koledzy, rodzina.
Jak ja przejmowal bym sie wszystkimi negatywnymi opiniami na swoj temat,
to pewnie wyladowalbym co najmniej u psychologa, hehehh :)
PS: A jak spotkasz jakas panne, to po prostu jej nic nie mow.
Ot, nic takiego nie mialo miejsca.
Powodzenia.
Mar
==

Witam Kocura!
w pewny  sposób:

A więc wszystko już wiesz, my możemy cię tylko klepnąć po plecach :).

Ja mam (sztuk 1). To działa.
Pozdrawiam
--
miau (wreszcie jakaś bratnia dusza:)

Kocur wrote in message

(...)

A ja przy tej okazji poruszę inną nieco strunę, choć wcale rezonansu nie
oczekuję ;).
Jak to jest z powiązaniem sprawy operacji plastycznych z genetyką. Czy
Mateczka
Natura się za takie cóś;) prędzej czy później nie zemści.
Trzy rzeczy są pewne jak sie wydaje:
1.    Istnieje pogląd, że ładniejszym jest łatwiej.
2.    Każdy chce dla SIEBIE jak najlepiej.
3.    Tam gdzie można zarobić - znajdą się usługodawcy.
A więc proceder kwitnie. A o oszukańczym jego charakterze nikt nie wspomina.

Dlaczego oszukańczym? Ano tak sobie myślę, że gdy poprawiony plastycznie
Kocur
przywabi do siebie równie poprawioną panienkę to wcale jedno przed drugim
tego
nie będzie ujawniać - przynajmniej w okresie przywabiania. No i sprawa sie
uda -
piękne buźki wypadną na zdjęciu...
Ździwienie pojawi się dopiero wtedy, gdy coś się urodzi... coś dość
paskudnego,
wykoślawionego - kwalifikującego sie od razu do operacji plastycznej (co
oczywiście
można będzie zrobić za stosowna opłatą). Jeśli jednak nie będzie na to
środków lub
mozliwości - to jak Kocur i Kocurowa pogodzą swój zmysł estetyki z tym
własnym
produktem genetycznym? Jak będa mu patrzeć w jego śliczne oczka które
nadziwić
się nie będa mogły dlaczego takie koślawonose oblicze z lustra nań
wyziera?

Może jednak powinieneś Kocur poczekać, aż wraz z operacja plastyczną
będziemy
potrafili dokonać modyfikacji DNA?
Bo,  że tak się kiedys stanie, nie ma wątpliwości.

--
serdeczności
Allfređ
~~~~~~~~~

(co
oczywiście
na to
środków lub
tym
własnym

nadziwić

wyziera?
Właśnie świadomość tego, że "urodzi się coś wykoślawionego"

powoduje, że jeszcze się na operację nie zdecydowałem. Ale z drugiej
strony.....
- nos mam niby po prababce czyli babci mojej matki. Moja matka ma troje
rodzeństwa ( 3 braci ). Ich nosy są bez zarzutu. Co więcej jej bracia (moi
wujkowie ) moją dzieci ( moi kuzynowie/kuzynki) których profile też są
O.K.
I tylko ja się tak...hmmm...wyróżniam. I co ty na to z Gormenghast ??
pozdrawiam
KocurO

"... z Gormenghast" wrote:

przesadzasz - tego nie mozna nigdy przewidziec...
znam kilka takich par, ktore uroda nie grzesza, za to dzieci maja jak
malowanie...
...odwrotna sytuacja tez nie jest wykluczona.
sama mam niemaly nos, ale juz dawno stwierdzilam, ze przynajmniej ma
jakis charakter ;-)
--
Anna
--                
 http://mitica.w.interia.pl            
   
'uroczyscie zapewniam, ze zrodzilam sie z powietrza
mozna mi palic swieczki zezwalam uprzejmie
ale niech nikt nie mówi: spoczywaj w pokoju'

No to najwyraźniej Twój nosek kształtuje gen albo grupa genów
recesywnych. To znaczy, że nawet jeżeli nie zostaną one zgubione w
następnych pokoleniach, to wcale nie muszą się ujawnić. A jeśli się
ujawnią, to najlepsza będzie operacja. Jeżeli w Twójej rodzinie nie
dziedziczą się inne felerki typu cukrzyca, rozszczep podniebienia,
wady serca, to doprawdy nie widzę "zagrożenia dla ludzkości". Nie

widzę powodów, by uważać poprawianie urody za coś równie groźnego, jak
np operacje serca u noworodków, o których wiadomo napewno, że swoje
wady rozwojowe będę mogły przekazać, gdy dorosną. A przecież nikt nie
odmówiłby im prawa do życia i do uznania ich za pełnowartościowych
ludzi.
Pozdrowienia
Mefisto